Afgelopen vrijdagavond stond de volgende ronde van het bekeravontuur op het programma. Er werd met een zo sterk mogelijke opstelling gespeeld tegen Charlois, die in potentie ook sterk voor de dag kunnen verschijnen. In de kantine van de lokale rugbyvereniging (denk ik?) en met nog een paar interne wedstrijden begon om 20.00 de derde ronde van het bekeravontuur. Support was er van teamleider Adri.

Er werd lang geschaakt, en de eerste partij die klaar was die van Mark. Een risicoloze opening met wit waarbij er in het eindspel wat vervelende druk werd gehouden. Op het eerste oog was het niet heel veel, maar zwart kreeg toch wat praktische probleempjes en op het moment dat er voor het eerst een verkeerde keuze werd gemaakt en wit er doorheen kwam, geloofde zwart het ook wel verder. Ik kan me daar alles bij voorstellen.

Tony was als tweede klaar. Een dynamische stelling kwam op het bord met tegenovergestelde rochades. De flankaanval van wit werd klassiek gepareerd met een tegenactie in het centrum, waarbij zowel de breekzetten d5 als e5 interessant waren. Tony koos voor e5, misschien was d5 zelfs nog sterker, maar ook nu kreeg zwart het initiatief. Hoewel wit het misschien nog ergens beter had kunnen doen, was het ook hier lastig verdedigen (met ook weinig tijd op de klok) en haalde Tony de tweede overwinning binnen.

Zelf had ik met zwart een bekende opening op het bord, maar werd ik op zet 12 toch verrast door een zijvariant. Ik dacht op de juiste manier te reageren, maar wit kreeg toch behoorlijk veel spel met gevaarlijke dreigingen rondom mijn open koning. Uiteindelijk verloor ik een pion, en die pion besliste ook in het verre toreneindspel. Ik heb weer inspiratie om mijn openingsrepertoire te verfijnen..

Gelukkig maakte het voor de wedstrijd niet uit. Lennard kwam na een zet of 10 een kwaliteit voor, en dat leek er goed uit te zien, maar zwart kreeg wel veel tegenspel. Het is mij dus niet helemaal duidelijk of het nu een kwaliteitsoffer was, of dat wit mogelijk niet goed reageerde. Hoe dan ook, het zag er allemaal wat engig uit bij Lennard. En toch gaf het ook weer ergens vertrouwen, want heeft Lennard niet vaker van dit soort stellingen? Uiteindelijk lukte het Lennard om steeds losser te komen en de kwaliteit meer vast te houden, en werd de wedstrijd in het eindspel beslist.

Eindstand 3-1 in ons voordeel. Op naar de halve finale!