Wedstrijdverslag KNSB Dordrecht 1 – Wageningen 1

Prachtig verslag Rik de Wilde over een prachtige overwinning:

Voor de tweede ronde van de KNSB competitie mochten we aantreden tegen de favoriet qua rating van deze klasse, het gedegradeerde Wageningen. Nu zitten er veel teams vrij dicht bij elkaar, dus veel zegt dat ook weer niet, maar het was voor ons een test om te kijken waar we staan in deze klasse. Wij mochten ook voor het eerst in een andere zaal spelen dan de vorige seizoenen, omdat het nu toch een stukje drukker is geworden met drie teams in de Crabbehoeve. Qua geluidsoverlast ging dat eigenlijk prima in de zaal (op een verdwaalde bij na). Door het prachtige weer stonden ook alle ramen open, waardoor we ook mee konden genieten van de feestelijkheden een paar honderd meter verderop bij de lokale korfbal, waar het publiek zo te horen goed werd vermaakt. Kon dat ook gezegd worden van onze partijen?

Als we dan beginnen bij de eerste partij die klaar was, het bord van Mark, dan valt dat denk ik best wel tegen. Een correcte opening, allemaal wat vlak, en er bleven ongelijke lopers over in een toreneindspel met wat pionnen tegenover elkaar. Wit speelde nog even door na een eerste remise aanbod, maar staakte toch na enkele zetten de poging om er nog iets meer van te maken.

Ook bij Tony kwam er een gelijke, vlakke stelling op het bord, dus na een zet of twaalf stelde hij voor om te genieten van het weer. Ook hier probeerde wit nog op de damevleugel voor meer te gaan, maar eigenlijk was het zwart dat de hele partij een net iets prettigere stelling had. Toen ook hier er een vlak eindspel overbleef staakte wit de winstpoging.

Stefan had een optisch fijne stelling op het bord. Hij had het initiatief en zwart leek vooral te moeten verdedigen. Het koste Stefan wel wat tijd om uit te pluizen hoe hij nou zijn stelling verder moest verbeteren, dus hij ging een paar keer heen en weer om wat tijd te winnen, waarbij uiteraard werd voorkomen dat drie keer dezelfde herhalende zetten werden gespeeld. Zijn tegenstander claimde echter dat wel degelijk drie keer dezelfde stelling op het bord was gekomen. Dat bleek ook zo te zijn, en dus kwam de partij via deze anticlimax tot een einde. Achteraf bleek de engine ook aan te geven dat de stelling gelijk was, dus er was zeker nog wat werk aan de winkel om daadwerkelijk tot winst te komen.

Roland was daarna klaar. Hij zal waarschijnlijk graag geruild hebben met de vlakke stellingen van Mark en Tony, want het zag er na de opening toch wel wat onplezierig uit. Wit had een sterk initiatief op de damevleugel, tegenover de eenzame h-pion van Roland wat niet echt een initiatief op de koningsvleugel genoemd kan worden. De stelling was blijkbaar nog redelijk te houden tot vlak voor het einde, waar wit met zijn loperpaar en een vrije b-pion hard op weg was te promoveren, maar één onnauwkeurige zet betekende al snel het einde. Helaas wist Roland het niet te bolwerken.

Zelf had ik ook een niet bepaald vlakke opening op het bord. Ik had voor het initiatief drie pionnen geofferd, waarvan ik wist dat het een ongeveer gelijke stelling oplevert volgens de engine, en dan ‘zoek ik de rest wel uit achter het bord’. Dat kostte me wel veel tijd, want ook hier kan iedere zet cruciaal zijn, en uiteraard gold hetzelfde voor mijn tegenstander. Drie pionnen werd twee pionnen achterstand, toen nog maar één, en toen kreeg ik een kleine kwaliteit (kostte wel weer een pion), achteraf blijkbaar allemaal correct, maar de stelling bleef dynamisch. Met nog weinig tijd op de klok werden de twee paarden die ik had erg vervelend, en toen zwart voor het eerst mistastte was het ook meteen klaar. Na de tijdcontrole stond het dus 2½-2½, met borden 6, 7 en 8 nog hard aan het werk. Wat zou er nog inzitten?

Lennard had ook te maken met een vlakke stelling. Na de partij liet hij me de meest prachtige varianten zien waarbij hij zelf een pion of een stuk wilde offeren, maar goed, dan moet je tegenstander daar wel op willen/durven ingaan. En zolang dat niet gebeurt… Richting de tijdcontrole kwamen de eerste onnauwkeurigheden en kon Lennard twee pionnen meepakken. Daarna alles afruilen, en toen er in het toreneindspel nog deze twee pionnen overbleven en zwart een afgesneden koning had, was het ook daar gedaan.

Freek had net als Stefan ook wat druk op de stelling van de tegenstander, maar ook hier was er zeker nog werk aan de winkel. Freek kwam uiteindelijk twee pionnen voor, maar het dame eindspel met een kale koning was toch wel spannend (vooral ook voor de toeschouwers). Uiteindelijk stapte Freek blij naar buiten met de overwinning (en daarmee ook de wedstrijd!). Om vrij snel daarna de verloren partij van twee weken geleden te laten zien, en hoe het eindspel verrassend genoeg toch gewonnen bleek te zijn. Hopelijk heeft Freek inmiddels toch iets langer van zijn overwinning genoten.

Jacques was toen nog aan het strijden voor een remise. De partij is volgens mij alle kanten op gegaan, eerst leek Jacques overwegend te staan met een kwaliteit meer, maar zwart had wel een gevaarlijke vrijpion. Ik neem aan dat die toch iets te gevaarlijk is gebleken, want uiteindelijk bleef er een toreneindspel over met ongelijke lopers, maar Jacques stond daarbij wel twee pionnen achter. Na hard werken bleef uiteindelijk een remise stelling over, en trots kwam Jacques zich melden bij de toeschouwers. Eindstand 5-3, een mooie overwinning voor ons. We zijn benieuwd wat er dit seizoen nog mogelijk is. Voor nu hebben we vooral gezellig afgesloten met z’n allen door uit eten te gaan en te genieten van de overwinning. Op naar de volgende!

Dordrecht 1 voor het eerst in het opgeknapte ‘Atelier’ (foto Ton S.)