Wedstrijdverslag HWP Sas van Gent 3 - Dordrecht 1

Door reporter Rik de Wilde

Afgelopen zaterdag begon weer het nieuwe schaakseizoen. Net als vorig seizoen in de derde klasse, en met de versterkte degradatie van de afgelopen jaren wordt het een uitdaging om weer terug te promoveren naar de tweede klasse. Daarnaast hebben we dit jaar nog een uitdaging; veel van onze uitwedstrijden zijn dichtbij de Belgische grens. Zo ook onze eerste wedstrijd tegen het derde team van Sas van Gent. In de wetenschap dat we over een paar maanden wederom naar Sluiskil mogen om tegen het tweede team te spelen, vertrokken we richting het uiterste stukje van Zeeland.

Lennard had op bord 2 geen tegenstander. Het was onduidelijk of er nog iemand zou komen. Nu was dat normaal gesproken best vervelend geweest, maar het kwam Lennard eigenlijk wel goed uit. Met nog een wedstrijd in Duitsland voor de volgende dag, kon Lennard nu mooi op tijd vertrekken om daar nog ontspannen te eten en te overnachten. En aangezien het tweede team van Sas van Gent tegelijkertijd speelde tegen het tweede team van Stukkenjagers, op voorhand twee concurrenten voor promotie, was dit een mooie aangelegenheid om alvast wat notities te maken voor het komende seizoen. Tot er om 10 voor 2 toch een zet werd gedaan op het bord; Lennards tegenstander was nog gekomen om de wedstrijd te spelen. Er kon daarmee een streep door alle mooie plannen, en geheel onverwacht had Lennard toch nog een partij.

John was een van de twee invallers die bereid was om ondanks het prachtige weer toch lekker binnen te gaan zitten om een partij te spelen. Na een rustige opzet van wit leek er niet veel aan de hand van beide kanten, tot John pardoes het paard van zijn tegenstander op e5 kon insluiten. Er kwamen daarna ook allerlei lijnen open op de koningstelling, waarmee John als eerste van ons een punt binnenhaalde. Heel fijn dat John zijn zomerse sportactiviteiten heeft laten varen voor ons!

Mark kreeg een variant uit het Frans op het bord ‘die je moet kennen’. Zwart offert thematisch een paard voor centrumpionnen, en krijgt vage compensatie door het sterke centrum en dreigingen richting de koningsstelling. Aan Mark kan het gerust worden over gelaten dat hij op de hoogte is van die variant, maar dat leek toch niet helemaal zo te zijn bij zwart die juist het offer had gebracht (of zijn er meerdere varianten die konden worden overwogen?). Feit was wel dat na de openingsfase Mark nog 1 uur en 20 minuten op zijn klok had, en zwart slechts 10 minuten. En dan zijn het nog heel veel zetten tot de veertigste zet met een complexe stelling op het bord, en kon Mark vrij snel na de opening een punt bijschrijven.

Jacques had op bord 4 de hoofdlijn van Caro-Kann op het bord. Het werd een modelpartij voor de zwartspeler; wit had een ruimte voordeel, maar het werd nooit echt ergens een concreet plusje. Toen het eindspel in zicht kwam werd tot remise besloten. Voor een volgende partij is Jacques verzocht toch een andere, dynamischere lijn te spelen tegen de Caro-Kann, al is het alleen maar zodat ik wat leukers heb om over te schrijven.

Zoals bijvoorbeeld de opening bij Rik, waar uit het Italiaanse driepaardenspel zwart een pion offert voor actief stukkenspel. Het was een complexe openingsfase waarbij wit behoedzaam moet zijn om zijn stukken te ontwikkelen en zwarts activiteit in te perken, en zwart kan kiezen uit meerdere interessante opties om de stelling in balans te houden. Uiteindelijk overleefde ik het middenspel met nog steeds een pion extra, en toen kangzaam maar zeker mijn stukken meer actief konden worden werd het voor zwart steeds lastiger aan te tonen dat er voldoende compensatie was. Vlak na de tijdscontrole gaf zwart op.

We zijn weer terug bij Lennard. Vanuit het Frans had Lennard een handigheidje om zijn stukken te activeren met een tussenschaakje met de dame op h6. Maar het was wellicht wat opportunistisch om de dame ook te laten slaan op h6 in plaats van zelf voor de afruil te gaan, want de pionnenstructuur die overbleef werd toch wel wat lastig in het eindspel. Nu had Lennard wel een tijdvoordeel opgebouwd, en door de stelling complex te houden greep wit mis en kon Lennard het punt mee richting Duitsland nemen.

Piet had een stelling waar beide partijen tegenovergesteld gerokeerd waren. Wit begon voortvarend de pionnen richting de koning van Piet te schuiven. Mijn reflex zou zijn om hetzelfde toen met mijn eigen pionnen, Piet zag er wel heil in om met zijn dame deze pionnen aan te vallen om zo materieel voordeel te halen. Dat pakte denk ik niet helemaal uit hoe Piet het voor zich zag, want wit kreeg met twee torens en een dame op de g-lijn toch een behoorlijke dreiging op de g7 pion. Met een mooi tactisch motief kon Piet de pion wel blijven dekken, en toen de aanval in de kiem was gesmoord, was het eindelijk aan Piet om de aanval in te zetten. En hoewel het er dus een tijd niet naar uit zag, kon ook Piet hier het punt bijschrijven.

Ben kreeg het koningsgambiet tegen, en leek in de opening toch een vervelende penning op de koning te hebben met een paar dreigende paarden in de buurt. Of er ook echt concreet een dreiging was weet ik niet, hoe de partij verliep moest Ben toch redellijk snel afscheid nemen van de penning waarna wit het initiatief overnam en Bens stukken erg onhandig stonden. Helaas resulteerde dit uiteindelijk in een verlies.

Adri viel na lange tijd weer bij ons in, waarvoor wij erg dankbaar zijn met deze verre uitwedstrijd. Ik werd gewaarschuwd door Adri dat hij toch nog niet helemaal de oude was, maar ik heb toch zeker de oude Adri achter het bord gezien. Nadat hij een loperpenning niet helemaal voortvarend aanpakte, en het toch wel een heel vervelende penning werd waarbij de dreigende paarden van zwart hier wel erg concreet werden, zag ik toch een karakteristieke Adri die zuchtend en teneergeslagen achter zijn bord zat. Terwijl er eigenlijk na de penning een hele leuke materiaalverdeling op het bord achterbleef (zoals Adri ook na de partij benoemde); drie lichte stukken van zwart tegen een toren en vier pionnen voor wit. Het spel van de lichte stukken werd helaas Adri toch te veel en ook hier werd de partij verloren.

Uiteindelijk bleef er een mooie overwinning over, met dank ook aan de invallers. Over een paar maanden mogen we weer terug, laten we dan proberen weer hetzelfde resultaat neer te zetten tegen het tweede team.