Dordrecht 1 is goed begonnen in de KNSB

Na het prachtige seizoen 2025-2026, waarin ons eerste team oppermachtig was in de 3e klasse, moest afgelopen zaterdag een begin gemaakt worden met de prijs die we daarvoor moeten betalen… De promotie naar de 2e klasse is nu eenmaal het gevolg van het kampioenschap en daar komen we toch wat teams tegen van een ander kaliber. Als je de indeling van onze klasse bekijkt zie je dat helemaal onderaan bungelt het derde team van LSG. Een straatlengte achter op de andere teams. Dat werd onze tegenstander van zaterdag. “O, dus jullie begonnen met een makkie…” hoor ik al iedereen mompelen. Maar nog maar een paar maanden geleden, werd dit team kampioen in hun klasse en verkeerden ze in dezelfde situatie als wij. Misschien hadden we gedacht dat we, door het ratingverschil, wel wat meer kansen hadden, maar wij hadden ze toen ook gezien als gevaarlijke outsiders.
En het wedstrijdverloop toonde ook wel aan, dat ook de onderste teams in deze klasse een heel goede pot op de mat kunnen leggen.
De speelzaal is in het Denksport Centrum in Leiden waar meerdere verenigingen hun wedstrijden spelen en deze zaterdag legde LSG beslag op de ruimte. Drie externe teams, ofwel 56 spelers begonnen om 13:00 uur aan hun nieuwe seizoen.
Om ons te verrassen had LSG zijn toevlucht genomen tot een tactische opstelling: De sterkste twee spelers op de laagste 2 borden. Ook wij husselen wat met onze opstelling om het niet te gemakkelijk te maken voor onze tegenstanders om zich op ons voor te bereiden.

Na een uur of twee spelen was er wat tekening in de strijd gekomen. Rik (bord 5) stond overwegend, maar het bord stond nog vol. Mark (bord 3) verraste zijn tegenstander met een, op het oog nogal rustige variant. Het gevolg was echter wel dat zijn tegenstander na de opening steeds meer druk op zijn stelling begon te voelen. Jacques (bord 7) had een heel interessante opening op het bord waar de dames waren geruild en hij een pion had geofferd voor een constante druk op de zwarte koning die op e8 (en later op d8) gevangen stond. De hele partij door bleven er steeds overal vorkjes dreigen. Roland (bord 1) speelde een gecompliceerde partij waar lang veel stukken op het bord bleven, Stefan (bord 2) had op dat moment nog een gelijkstaande stelling waarbij ik als toeschouwer mij afvroeg…ja… en hoe ga je nu verder… Op bord 4 zat Tony, die met zwart een rustige stelling opbouwde waarin hij, in mijn ogen een klein voordeeltje had. Bord 6 was voor Freek die ook een rustige opzet koos, maar wel langzaam maar zeker een klein voordeeltje opbouwde. Ben (bord 8) mocht het met zwart opnemen tegen de hoogste ratinghouder van LSG 3. In de opening die op het bord kwam speelde Ben een variant die wit veel opties geeft en Ben kwam al vrij snel in een moeilijke positie. Overall dus een voortvarende start met zicht op een grote uitslag.
Als eerste was Mark klaar, de druk werd simpelweg te groot en nadat wit en zwart wat materiaal van elkaar hadden afgepakt bleek Mark opeens een vol stuk meer te hebben (of te krijgen, ik weet niet meer wanneer zijn tegenstander precies opgaf) (1-0). Het duurde even voordat het volgende punt binnen rolde. Ik had net genoten van de stelling van Jacques en ging een welverdiend kopje koffie scoren, of Jacques kwam met en grote grijns de bar binnen: Ik zei… “nee he? hij speelde toch niet a6? ”, jazeker was het antwoord: Mat in 1 op d8! Dus 2-0 en een mooie scalp voor Jacques. Ook de druk die Tony op de stelling van zijn tegenstander uitoefende was uiteindelijk teveel en hoe dat exact eindigde heb ik gemist. Volgens mij een kwestie van de boa-constrictor tactiek… (3-0). Geen vuiltje aan de lucht dus leek het. Maar toen begon het wat tegen te zitten…Roland verspeelde op het eerste bord een pion en moest opeens gaan zoeken naar een goede verdediging in plaats van aanval, Ben verloor, na lang taai te hebben verdedigd. De koningsaanval was gewoonweg te sterk (3-1). Rik stond nog steeds heel goed, maar vond de weg naar de conversie niet, en ook bij Freek leek het erop alsof hij maar niet verder kwam met zijn toch wat betere stelling. Gelukkig had Stefan een weg gevonden om verder te gaan en stond heeeeel goed… dacht ik tenminste.
Rik bleef maar zetjes doen maar kwam toch steeds niet verder. Hij kwam daarom maar remise overeen, wat gezien de stand in de wedstrijd natuurlijk een prima uitslag was (3.5-1.5) en ook Roland hield zijn stelling met een pion minder remise (4-2). De eerste matchpunten waren binnen. Freek was in een eindspel beland met 4 pionnen (a,c,d, en e) en paard tegen 4 pionnen (a,b,c en h) met loper en had, nadat beide spelers de tijdcontrole hadden gehaald, flink wat tijd geïnvesteerd in bepalen of hij een winstpoging kon doen of niet. Na rijp beraad had hij besloten tot die winstpoging en dat had goed kunnen uitpakken als hij niet Kh8, maar Kh6 had gespeeld. Maar ja, daar kom je pas heel veel zetten later achter. Nu liep de witte koning naar de zwarte pionnen en was de vrijpion toch tegen te houden: ofwel een verlies en een 4-3 tussenstand. Dat klinkt verontrustend, maar dat was het in feite niet. Stefan was nu als laatste bezig en had K+T+4 tegen K+T+2 op de f-g en h lijn. Hij kon dit natuurlijk niet meer verliezen, en dat gebeurde dan ook niet. Geroutineerd speelde hij door en, ondanks wat moeilijk te vinden remise varianten die zijn tegenstander nog tot zijn beschikking kreeg, won hij uiteindelijk de partij en was de 5-3 overwinning een feit.
Achteraf was het nog lang luidruchtig in de Leidsche binnenstad waar we van een prima pizza hebben genoten.
Volgende wedstrijd is de thuiswedstrijd op 3 oktober tegen het, uit de eerste klasse, gedegradeerde Wageningen. We spelen dan in de Crabbehoeve met 3 teams!