Prachtig slotverslag dit seizoen van TC Otto van Haren: "Dinsdagavond 2 juni was het alweer de laatste RSB wedstrijd van dit seizoen. Een enerverend seizoen vanwege het verlies van onze clubvoorzitter, maar daarenboven voor D3 natuurlijk onze teamgenoot en schaakvriend Arend van Grootheest."

Spijkenisse 2 werd na een spannende avond met 4,5 tegen 3,5 verslagen in de Crabbehoeve. Achteraf een halfje te weinig voor promotie!!! Maar goed, dat halfje is ergens onderweg in het seizoen ook wel eens gemist. Dordrecht 3 heeft het gehele seizoen lekker bovenin meegespeeld in klasse 3A. Dat is toch echt nog veel leuker dan vechten tegen degradatie. Dit is uiteraard nergens bedoeld als roeren in de verse wond van D2 RSB. Terechte kampioen is geworden het team van De IJssel 1, gevolgd door Krimpen aan den IJssel 2. Van beide teams hebben wij nipt en licht onnodig verloren. De overige vijf partijen werden gewonnen en zo zijn we met 10 matchpunten en 33 bordpunten geëindigd. Krimpen 2 met dezelfde score dus, is vanwege het onderling resultaat 2^e geworden. Maar liefst vijf van de zeven vaste spelers, Arend was onze kopman en de 8^e, haalden een flink hogere TPR. Behalve de teamcaptain haalde iedereen 50 % of meer. Ton had met 4,5 uit 5 en 90% percentueel de beste prestatie. Arie haalde met 1995 de hoogste TPR, met nog paar invalpartijen bij hoger spelende teams erbij meegeteld is die TPR van hem zelfs 2001.

* Anton won twee keer van spelers zonder KNSB rating en kreeg daar dus helaas geen punten voor.                     (Redactie na overleg Otto: Anton zijn werkelijke TPR = 1535 ofwel 'slechts' -150) 

** hier is geen enkel legitiem excuus voor, gewoon niet zo best gepresteerd.

Veel dank zijn we verschuldigd aan de diverse invallers die we dit seizoen wat vaker moesten inschakelen. (Anton 2x extern absent, kan niet op maandagen, Ton de laatste twee matches verblijvend in Alicante, maar ook uiteraard 5x vanwege het plotselinge afscheid van Arend) Gelukkig waren de invallers meer dan bereid en vonden het leuk om gevraagd te worden. Rick Jelier 1x, Merlijn Romers 3x, Krijn-Joost Nunnikhoven 3x, Rinus Bom 2x en Jan Hoetmer 2x. Samen brachten zij 4,5 punt binnen uit die 11 partijen. (een winstpartij van Rick werd achteraf een nul score vanwege net een paar te veel punten (> 40) ratingverschil met onze bord 1 speler). Dank allen voor jullie inzet en geef je vooral op voor een vaste plek in een extern team (RSB, KNSB of beide) volgend seizoen.

Hopelijk hebben jullie invalbeurten in het buitengewoon gezellige D3 hier iets aan bijgedragen.

Nog even over de wedstrijd met Spijkenisse. Daan won zijn partij aan bord 8 al heel vroeg in de avond, net na 21 uur. Zijn tegenstander gooide er nogal druistig wat stukken tegenaan om Daan te verslaan, maar kon daarna alleen maar constateren dat hij wel heel veel materiaal achterstond. Daan raapte alles gewoon netjes op en het punt was rap gescoord dus.

Snel hierna werd het al 1-1 omdat Krijn-Joost zijn partij verloor aan het 6e bord. Krijn-Joost zelf daarover: “Mijn partij van dinsdag liep niet volgens wens. In de opening werd ik verrast en moest ik kiezen tussen 2 kwaden: verlies van een centrum pion of een dubbel pion op de f-lijn waardoor mijn koning die kort gerokeerd was, verminderd beschermd was. Ik koos voor die 2e optie, maar kwam daardoor steeds verder onder druk te staan. Mijn tegenstander maakte geen fouten en voerde de druk gedecideerd verder op met torens, loper en paard. Intussen waren mijn paard en loper volledig passief. Hoewel de stand qua stukken tot het eind gelijk bleef, was een nederlaag onafwendbaar.”

Anton stond toen reeds een stuk voor aan bord 7 en won de partij na eerst nog enige kleine stellingsprobleempjes te hebben weggepoetst. Hiermee 2 uit 3 aan de laatste 3 borden. Merlijn had het betere van het spel op bord 2 en wikkelde af naar een eindspel dat wellicht nog gewonnen kon worden. Arie stond wat minder aan bord 1 met nog wel kansen op tegenspel, Hans stond remiseachtig maar ietsje beter aan bord 4 en Jan aan bord 3, als invaller voor de ziek gemelde Teus, had het met 150 punten rating minder dan zijn tegenspeler niet gemakkelijk.

Onder die omstandigheden kreeg ik (Otto) een gezien de stelling begrijpelijk en reëel remiseaanbod, maar sloeg dit af omdat ik op dat moment inschatte te moeten winnen. In het vervolg moest Merlijn met een randpion en een loper van de verkeerde kleur voor het promotieveld berusten in pat en dus remise. Hans zijn tegenstander claimde remise na 3x dezelfde stelling te hebben geforceerd na een iets mindere zet van Hans. Jan verloor zijn partij aan het derde bord na een zware strijd en toen stond het 3-3. Jan zelf: “aan bord 3 met zwart een Engelse opening die voor mij onbekend terrein is. Er was ook nog een incident met de klok die zichzelf gereset had, maar dit werd gelukkig snel opgelost. Vlak hierna offerde mijn tegenstander een kwaliteit waarmee zijn vrijpion gevaarlijker werd dan de mijne. Met de nog resterende tijd wist ik dit niet te repareren, Mijn sympathieke tegenstander, wat ook gezegd mag worden, speelde het degelijk uit naar de winst.”  

In de eindfase rond 23.15 uur won Arie alsnog tamelijk verrassend in een gecompliceerd eindspel van dame en loper voor de witspeler, en Arie met 2 torens en een loper die gewoon ervan af geslagen kon worden. Toen Arie’s tegenstander dat laatste naliet, zette Arie hem via de g lijn maar keihard mat. Altijd best een prima idee natuurlijk dat laatste. Door deze niet verwachte opsteker kon ik op bord 5 bij de stand 4-3 voor ons, het voor de tweede keer herhaalde remiseaanbod aannemen. Tijdnood van mijn tegenstander liet hem het eerder al gedane aanbod hernieuwen. In een stelling met weliswaar een kwaliteit meer voor de zwartspeler was er zonder grote risico’s geen gemakkelijk voordeel te behalen. Met het halfje was de winst van het team tenslotte ook verzekerd. Hans wilde na afloop nog wel graag bewijzen dat Otto had moeten winnen. Gelukkig gaf ‘het rekenbeest’ Stockfish later thuis aan dat het juist de witspeler was die in de eindstand op ongeveer +2 stond. Otto vond overigens ook dat Hans had moeten winnen, dat gevoel hebben we gek genoeg wel vaker over en weer….

Al met al was het een leuke, en tot het einde zeer spannende competitie. Zoals altijd tevoren een tot op het bot gemotiveerd team met veel aandacht voor elkaars prestatie. En ja, als je tevoren weet dat je op een halfje promotie mist neem je wellicht andere beslissingen. Volgend seizoen hopelijk veel van de nog wat nieuwere leden (Rinus, Merlijn, Krijn-Joost en Jan, kom op !!) die mee gaan doen. Dan is een Dordrecht 3 in de derde klasse weer in staat om stijf bovenin te eindigen, misschien wel op de eerste plek.