Dordrecht 1 speelt gelijk in thriller in Tilburg

resized 20180407 d3100DSC 0007 8942LRModifiedAfgelopen zaterdag alweer de op een na laatste wedstrijd uit de KNSB competitie van dit jaar. En alhoewel we al lange tijd het gevoel hadden veilig te zijn, is dat dan nu eindelijk een feit. Er zijn ook geen theoretische mogelijkheden meer om te degraderen. Achteraf bleek dat als wij nu hadden verloren, we op bordpunten ook veilig zouden zijn geweest. PION uit Groesbeek zou nog in matchpunten gelijk hebben kunnen komen, maar vooral dankzij onze 6.5-1.5 overwinning uit de eerste ronde tegen PION is er geen uitslag groot genoeg om de 9 bordpunten achterstand te overbruggen. Exact de situatie waarin Stukkenjagers 2 zich nu bevindt.

Na twee wedstrijden thuis gespeeld te hebben, mochten we er weer eens op uit. Tilburg is niet al te ver weg, maar de vroege starttijd van 12:00 uur noopte ons toch tot een vroeg vertrek. Met Ben als invaller voor Peter, die bezigheden in Frankrijk had, trokken we naar de mooie speellocatie Cinecity in Tilburg waar 4 teams tegelijk hun bondswedstrijd speelden. Drie in de KNSB, een in de regionale bond. Een zeer gezellige drukte dus. Aangezien de zaal niet te groot is, de zon ernstig zijn best deed en al dat denkwerk best wel veel warmte genereert, werd het snel duidelijk dat de luchtverversingsapparatuur het er moeilijk mee had. Of anders gezegd, het was er bloody hot.

JacquesStukkenjagers had goed nagedacht over de opstelling en een drastische vorm van een tactische opstelling gekozen. Op bord 7 en 8 speelden twee van de drie hoogste ratinghouders. Frans Konings met 2192 nam het op 7 op tegen Jacques en Bram van de Berg (2201) ging op het laatste bord tegenover Ben zitten. Na een uur of 2 zag het er niet echt naar uit dat die opzet ging werken. Op veel borden stonden we optisch best wel aardig of goed. Nergens echt grote minnen, alhoewel misschien Piet's stelling al wat tekenen vertoonde van dreigend gevaar. Maar ach,... er was op dat moment nog geen pionnetje van het bord. Rik stond echt goed en Mark ... die had al gewonnen. Zijn tegenstander koos een variant in het Frans die wit veel aanvalskansen geeft en zwart moet zich op de vierkante milimeter zien te verdedigen. Een ongelukkige paardzet en Mark begon te rekenen aan de allesverwoestende koningsaanval. Toen die er niet helemaal direct inzat, keek hij naar andere kenmerken en zag tot zijn verbazing op dat moment dat een pionzet aan de andere kant van het bord meteen tot stukwinst leidde, zonder dat zwart daarmee tegenkansen creeerde. Na uitvoering van deze simpele zet gaf zijn tegenstander dan ook meteen op (0-1). Iets later kwam Lennard het restaurant binnen met de opmerking dat zijn tegenstander een remise voorstel had gedaan. Gezien de gunstige stellingen op de andere borden (Rik 'in hogere zin, theoretisch' gewonnen, Jacques lekkere aanval, Joop een plus-remise, Piet een min-remise, Rene een wat woeste en moeilijk in te schatten aanvalsstemming en Ben nog steeds optisch gelijkwaardig) werd tot remise besloten (0.5-1.5). Inmiddels was de touringcar met supporters Tilbug binnengereden waaruit Anton, Victor en Ton stapten. Heel erg leuk natuurlijk, zeker als je weet dat Victor op het moment van schrijven staat te trappelen op de Coolsingel om te beginnen aan de Marathon van Rotterdam!

Meestal is dit voor onze spelers het moment waarop de ruggen nog eens worden gerecht, maar dit keer had het kennelijk een omgekeerd effect. Binnen een half uur veranderden de stellingen van Piet, Jacques en Ben in een regelrechte ramp. Vanuit een optisch gelijkwaardige stand werd Ben in een vijftal pionzetten helemaal platgewalst. Het was niet die ene linkse directe van de ELO zwaargewicht (Bram) die Ben fataal werd, maar de serie snelle stoten op het lichaam van onze middengewicht Ben die hem naar adem deden happen. LennardHet was daarna snel afgelopen (1.5-1.5). Piet was murw gespeeld, kwam steeds meer onder druk te staan en zag zich genoodzaakt om zijn dame te geven tegen een stuk en een toren. Wat overbleef was absoluut niet voldoende om nog iets mee uit te richten en heel snel stond ook daar de nul op het bord (1.5-2.5). En ook bij Jacques ging het overgewicht aan ELO punten aan de Tilburgse zijde werken. Hij had iets te veel gevraagd van zijn agressieve stelling. Het sloeg niet door en zijn tegenstander, die ondertussen ook een aanvalletje had opgezet (wat heet: een bijna onaantastbare vrijpion op d2) hield, na een algemene afruil, een stuk tegen twee pionnen over. Meer dan voldoende om ook daar het volle punt binnen te halen (1.5-3.5). Inmiddels had Joop zijn plus-remise ook verzilverd (2-4). Er zat echt niets meer in. Er bleven nog 2 partijen over. Rik, die nog steeds technisch in hogere zin gewonnen moest staan, en Rene in een spannende onduidelijk stelling. Wel bleek Rene echt het betere van het spel te hebben, maar het was als een chef-kok die met een superscherp mes een vis fileert. In control, maar je moet blijven oppassen dat je niet jezelf flink in de vingers snijdt. Lang verhaal kort: Rene maakte het keurig af met een prachtige slotzet: Lange rochade! (3-4). Nu Rik nog even... In een lastig eindspel waarbij Rik een kleine kwaliteit voor had en de op ena hoogste ratinghouder uit het team tegen bleef Rik onverstoorbaar zoeken naar de meest zekere winstweg. Alle toeschouwers er omheen zagen alles natuurlijk al lang en vroegen zich af waarom Rik het niet een twee drie afmaakte, maar hij nam de tijd, rekende alles door en ging onverstoorbaar verder. Achteraf bleek dan natuurlijk dat al die varianten die in het restaurant de ronde deden toch vaak wel een of ander probleempje hadden waardoor winst moeilijker zou worden. Op een gegeven moment leek zetherhaling een gevaar te worden en snel bood de Stukkenjager remise aan. Na nog eens rustig te hebben nagedacht, besloot Rik tot een andere tactiek waarbij hij wel een van zijn lopers moest geven, maar toch een loper plus drie pionnen tegen een enkele toren overhield. Dat bleek uiteindelijk genoeg voor de winst en de 4-4.

Opgelucht werd naar adem gehapt en in het zonnetje op het terras werd dit gelijke spel even diepzinnig geevalueerd.

Maar he.... wie zagen we daar aan een van de borden van een andere wedstrijd zitten: Niemand anders dan ons clublid Lemmy Schakel, die haar partij speelde voor haar club de Giesen en Linge.

resized 20180407 d3100DSC 0010 8945LRModified

Moe maar voldaan werd de thuisreis gestart. In de wetenschap dat over twee weken de thuis wedstrijd tegen Vianen voor ons niet meer belangrijk is. Maar Vianen moet van ons winnen om kampioen te worden dus we verwachten een zeer zware delegatie uit hetLemmyRotterdam oosten van het land.

 

Nagekomen bericht: En wie zagen we ook nog hardlopen tijdens de Marathon van Rotterdam? Juist ja, Lemmy Schakel. Klasse!